Είναι πλέον η Τουρκία του Ερντογάν εκτός ελέγχου;

Απειλές προς τις ΗΠΑ ότι θα γίνουν αποδέκτες ενός «οθωμανικού ραπίσματος», εάν εμποδίσουν μια πιθανή τουρκική επιχείρηση κατά των Κούρδων του YPG στη Μανμπίτζ της Συρίας, μπλόκο στις εργασίες ενός ενεργειακού κολοσσού με ιταλικές «πλάτες» στην κυπριακή ΑΟΖ, εμβολισμός ενός ελληνικού πλοίου δίπλα σε ελληνική βραχονησίδα, απειλές ότι η Ελλάδα είναι μια μύγα μπροστά στον γίγαντα που λέγεται Τουρκία και ανοικτή κόντρα με το Βερολίνο μετά την απόφαση να παγώσει το πρόγραμμα αναβάθμισης των αρμάτων μάχης Leopard, λόγω της χρήσης τους από την Άγκυρα στην επιχείρηση στη Συρία.

Είναι τελικά η Τουρκία του Ερντογάν «εκτός ελέγχου»; Αυτό υποστηρίζουν σε άρθρο τους στο Politico ο Eric Edelman, πρώην αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία, και ο Jake Sullivan, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας κατά τη θητεία του αντιπροέδρου της διοίκησης Ομπάμα, Τζο Μπάιντεν. Στην παρέμβασή τους, οι δύο αμερικανοί υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ δεν θα πρέπει να ανεχθούν άλλο τα «παιχνίδια» του Ερντογάν, ενώ καλούν την Ουάσιγκτον να καταστήσει σαφείς τις αμερικανικές θέσεις σε μια σειρά από ζητήματα, με πρώτο εκείνο της Συρίας.

Το τελευταίο αυτό θέμα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο των συναντήσεων που θα έχει ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον στην Άγκυρα, την οποία επισκέπτεται το επόμενο διήμερο. Σημειώνεται ότι, εδώ και μερικές εβδομάδες, η τουρκική πολεμική μηχανή έχει εξαπολύσει επιχείρηση στο Αφρίν της Συρίας με στόχο την εξόντωση των κούρδων μαχητών στην περιοχή, παρά τις αμερικανικές ενστάσεις. Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν απειλεί να προχωρήσει ακόμη βαθύτερα μέχρι την πόλη της Μανμπίτζ, στην οποία ωστόσο υπάρχει έντονη αμερικανική παρουσία. Οι ΗΠΑ έχουν στείλει περίπου 2.000 στρατιώτες προκειμένου να στηρίξουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), στις οποίες συμμετέχουν και οι Κούρδοι. Όπως είναι προφανές, οι απειλές του «σουλτάνου» προκαλούν έντονο εκνευρισμό στην Ουάσιγκτον.

Η νέα ατζέντα των τουρκο-αμερικανικών σχέσεων

Παρότι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και Τουρκία έχουν διαφορετικά συμφέροντα στο πόλεμο της Συρίας, με την μεν Ουάσιγκτον να επικεντρώνεται στην καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους και την δε Άγκυρα να προσπαθεί να εμποδίσει τους Κούρδους της Συρίας από μια πορεία αυτονόμησης που θα προκαλούσε σοβαρά προβλήματα και στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Οι Αμερικανοί, πάντως, φαίνεται πως ετοιμάζονται για δύσκολες συζητήσεις με τους Τούρκους τις επόμενες ημέρες. «Τους καλούμε να δείξουν εγκράτεια στις επιχειρήσεις τους στο Αφρίν. Και να δείξουν εγκράτεια και σε όλη την συνοριακή γραμμή στην Βόρεια Συρία. Σίγουρα θα έχουμε να κάνουμε μια δύσκολη συζήτηση» ανέφερε πριν από μερικές ημέρες αξιωματούχος του State Department στο πρακτορείο Reuters.

To θέμα της Συρίας δεν είναι ωστόσο η μόνη εστία εντάσεων Τουρκίας-ΗΠΑ. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2015, ο Ερντογάν κατηγορεί σταθερά την Ουάσιγκτον, ενώ ζητεί μετ'επιτάσεως την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν. Εν τω μεταξύ, ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δείχνει να καλλιεργεί μια ολοένα και στενότερη σχέση με τον Ερντογάν, καθώς και αυτός επιθυμεί την ήττα των Κούρδων της Συρίας που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την πλήρη αποκατάσταση του Μπασάρ Αλ Ασαντ στη χώρα. Την ίδια στιγμή, πουλά στους Τούρκους πυραύλους S-400 και πυρηνική τεχνολογία, ενισχύοντας τη διμερή συνεργασία.

Η Ρωσία και το ρήγμα με την Ευρώπη

Η στάση της Ρωσίας, σε συνδυασμό με την παγίωση του ρήγματος Τουρκίας-ΕΕ, δικαιολογούν εν μέρει και την υπόθεση ότι οι ΗΠΑ αποτελούν τη μόνη δύναμη που μπορεί σε αυτή τη φάση να βάλει ένα φρένο στην τουρκική προκλητικότητα. Τόσο στη Συρία όσο και στην Ελλάδα και την Κύπρο. Το εάν είναι διατεθειμένη ή πρόθυμη η διοίκηση Τραμπ να προχωρήσει κινήσεις επαναφοράς του «σουλτάνου» στην περιφερειακή τάξη της περιοχής είναι κάτι που θα φανεί τις επόμενες ημέρες. «Πιστεύουμε ότι υπάρχει ένας τρόπος να δουλέψουμε αυτά τα προβλήματα και για αυτό ο υπουργός μας θα πάει στην Άγκυρα για να πραγματοποιήσει αυτές τις συζητήσεις» ανέφερε αμερικανός αξιωματουχος για την επικείμενη επίσκεψη Τίλερσον.

Τα παραπάνω ισχύουν και για τις τουρκικές προκλήσεις στα Ίμια και στην κυπριακή ΑΟΖ. Παρά την προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι, στην Αθήνα παραμένει έντονος ο προβληματισμός για το νέο επεισόδιο στα Ίμια καθώς και για τις πληροφορίες τουρκικών μέσων ενημέρωσης ότι η Άγκυρα στήνει παρατηρητήριο και στρατιωτική εγκατάσταση απέναντι από τα Ίμια. Όσον αφορά την κυπριακή ΑΟΖ, εκεί υπάρχει πλέον ένας συνωστισμός... πλοίων.

Το ελληνικό ζήτημα 

Αξίζει να σημειωθεί ότι τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών θα συνοδεύσει στην Άγκυρα και ο αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, γεγονός που έχει φυσικά τη δική του συμβολική αξία. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, ο πρέσβης των ΗΠΑ θα επισκεφθεί την Άγκυρα για διαβουλεύσεις με τον Ρεξ Τίλερσον, τον υφυπουργό Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις, Γουές Μίτσελ και αρκετούς περιφερειακούς ομολόγους του για να συζητήσουν μια σειρά θεμάτων. Στις συναντήσεις αυτές θα συζητηθεί επίσης και η «φιλόδοξη», όπως χαρακτηρίζεται από την αμερικανική πρεσβεία, ενεργειακή ατζέντα των ΗΠΑ.

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Πάιατ ήταν εκείνος που, σε συνέντευξή του πριν από μερικές εβδομάδες, είχε κάνει μια σχεδόν προφητική δήλωση, υπογραμμίζοντας ότι ο μεγαλύτερος του φόβος αναφορικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι ένα ατύχημα. Παρά το γεγονός ότι η αμερικανική πρεσβεία διέψευσε δημοσιεύματα περί συνάντησης του κ. Πάιατ με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών στην Άγκυρα λόγω της έντασης στο Αιγαίο, είναι προφανές ότι τα ελληνοτουρκικά όπως και το θέμα των παρεμβάσεων στην κυπριακή ΑΟΖ θα τεθούν στο τραπέζι των συναντήσεων.

Αναδημοσίευση από- http://www.thetoc.gr/

Έρχονται εκλογές; Το βορειοκορεατικό τηλεμάρκετινγκ της κυβέρνησης

Με ένα, βορειοκορεατικής αντίληψης, σποτ η κυβέρνηση εισάγει στην πολιτική επικοινωνία απλές και πετυχημένες μεθόδους τηλεμάρκετινγκ. Και χρησιμοποιώντας στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη θέση των ηθοποιών, ρίχνει το μπάτζετ μίας παραγωγής που είναι δίκαιη και, κυρίως, μας αξίζει.

Του Κώστα  Γιαννακίδη, http://www.protagon.gr

Στο Netflix έχει ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ για τη Βόρεια Κορέα. Είναι το «Κάτω από τον ήλιο» (Under the Sun) του Ρώσου Βιτάλι Μάνσκι. Κάποιες σκηνές τις βρήκα συγκλονιστικές. Η επιβλητική μουσική παίρνει τη λύπη από τα μάτια των ανθρώπων και σε κάνει να την αισθανθείς και εσύ, στην ασφάλεια και στην άνεση του καναπέ σου.

Πώς τα κατάφερε ο σκηνοθέτης; Εδώ είναι το ωραίο. Οι Κορεάτες δεν του επέτρεψαν να πάρει μαζί του εξοπλισμό. Τα μηχανήματα ήταν δικά τους και το ρωσικό συνεργείο μπορούσε μόνο να τα χειριστεί. Ο σκηνοθέτης ήλπιζε ότι έχει να κάνει με ηλίθιους. Σωστά. Οι Κορεάτες, γνωρίζοντας ότι έχουν τον πλήρη έλεγχο, του έδιναν το υλικό αμοντάριστο. Στο μικρό, στενό μυαλουδάκι τους, η προετοιμασία για το γύρισμα δεν είχε κανένα ενδιαφέρον. Ομως αυτό κατά βάση έπαιξε ο Ρώσος. Αμοντάριστα πλάνα που δείχνουν το στήσιμο των σκηνών από τους ανθρώπους του καθεστώτος. Υποθέτω όλοι τους έχουν εξαϋλωθεί τώρα, αλλά αυτός είναι κίνδυνος της δουλειάς τους.

Τέλος πάντων, το θέμα μας δεν είναι το ντοκιμαντέρ, απλώς σας ενημερώνω για να φροντίσετε να το δείτε. Είδα όμως κάτι που με έκανε να χαμογελάσω. Στη Βόρεια Κορέα, εκεί που περπατάς στον δρόμο, από τα μεγάφωνα βγαίνει μία φωνή που σου διηγείται κάτι από την Ιστορία. Το ίδιο, φυσικά, γίνεται και στα σχολεία. Οι δασκάλες και οι βετεράνοι που επισκέπτονται τα σχολεία μιλούν για το ένδοξο παρελθόν της χώρας. Και όλοι αρχίζουν από ένα σημείο, από το Big Bang: «όταν μας επιτέθηκαν οι Αμερικανοί για να σκλαβώσουν τον λαό μας…» Στη Βόρεια Κορέα τα πάντα ξεκινούν με γιαπωνέζουν τσιφλικάδες και αμερικανούς στρατιώτες και τελειώνουν με τη δόξα του καθεστώτος που κατάφερε να δημιουργήσει μία δυνατή χώρα με έναν υπερήφανο λαό.

Βλέπω το τελευταίο βίντεο της «Ελληνικής Κυβέρνησης», αυτή τη φορά με θέμα την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Βέβαια «Ελληνική Κυβέρνηση» δεν υπάρχει για να τη βάλεις, ως υπογραφή, κάτω από το εθνόσημο. Υπάρχει η «Ελληνική Δημοκρατία», αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες εδώ και καιρό. Και συγκινημένος διαπιστώνω ότι έχει την πιο βορειοκορεατική εισαγωγή που θα μπορούσαν να σκεφτούν: Είμαστε μέσα σε ένα αυτοκίνητο που βγαίνει από τούνελ -διότι φτιάξαμε και δρόμους. Ακούμε πιάνο και διαβάζουμε: «πέρασαν κοντά δέκα χρόνια απ΄ όταν επιτέθηκαν στις ανάγκες μας». Δεν σου κλείνει, απλώς, το ματάκι, στο κάνει και λίγο σχιστό. Και ποιοι στο διάολο επιτέθηκαν στις ανάγκες μας; Οι Ιάπωνες; Οι Αμερικανοί;


Στο επόμενο πλάνο εμφανίζεται ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Βασίλης Κωνσταντινίδης, ο οποίος χαμογελαστός μας λέει ότι: «Με το παλιό ξεμπερδέψαμε. Ανοίγουμε καινούριους λογαριασμούς, καθαρούς και δίκαιους». Πολύ ωραία. Είναι βέβαιο ότι οι λογαριασμοί του κ. Κωνσταντινίδη θα πηγαίνουν καλύτερα. Οι λογαριασμοί όλων μας πάνε καλύτερα, το διαπιστώνουμε καθημερινά. Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο η «Ελληνική Κυβέρνηση» δεν μοιράζεται μαζί μας την ιδιότητα του κ. Κωνσταντινίδη. Κάτω από το ωραίο χαμόγελο με τη χαριτωμένη βορειοελλαδίτικη (πολλά βόρεια μας έπεσαν σήμερα) προφορά να υπήρχε και η ιδιότητα: «Βασίλης Κωνσταντινίδης, συντονιστής Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Μακεδονίας του ΣΥΡΙΖΑ». Κακό του κεφαλιού της, για την Ελληνική Κυβέρνηση. Η ευτυχία του κυρ Βασίλη μπορούσε να φέρει κόσμο στον ΣΥΡΙΖΑ.

Παρά τα capital controls, ο κύριος Βασίλης ανοίγει «καινούργιους λογαριασμούς»

Λίγο πιο κάτω στο βίντεο βλέπουμε την ηλικιωμένη κυρία Σοφία Πολτίδη να μας λέει ότι «Θέλουμε ησυχία και κάποιον να νοιάζεται». Σωστά. Η κυρία Σοφία βρήκε την ησυχία της αφού κάποιος νοιάστηκε για τον γιο της, τον Τάσο, διορίζοντας τον στο Μαξίμου. Και κάποια στιγμή στο τέλος, πριν ακουστεί το «Ηταν δίκαιο και έγινε πράξη», βλέπουμε τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας με ύφος που παραπέμπει σε ασφαλιστή ή πωλητή αυτοκινήτων να μας λέει ότι οι υπηρεσίες του και η κυβέρνηση στηρίζουν τους πολίτες.

Χάρη στον ΣΥΡΙΖΑ η κυρία Σοφία καμάρωσε παιδί στο Μαξίμου

Η Ελληνική Κυβέρνηση, λοιπόν, έφτιαξε βίντεο για την παρουσίαση του έργου της, χρησιμοποιώντας ένα στέλεχος της και τη μητέρα ενός μετακλητού υπαλλήλου της. Εντάξει, απλούς πολίτες δεν βρίσκεις για κάτι τέτοιο ούτε σε συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ. Ηθοποιούς δεν πήραν επειδή, υποθέτω, σκέφτηκαν τον φορολογούμενο και δεν ήθελαν να ανεβάσουν το μπάτζετ. Εν τέλει χρησιμοποίησαν δύο ανθρώπους που πραγματικά αισθάνονται αυτό που λένε. Ναι, η ζωή τους έγινε καλύτερη με ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ειλικρινείς οι δηλώσεις τους. Αλλά συνάμα και ανέντιμες, όσο δεν γνωρίζουμε ποιοι μας μιλάνε.

Ο Περιφερειάρχης Θεόδωρος Καρυπίδης μας λέει πόσο μας στηρίζει

Είναι ένα σποτ με αισθητική τηλεμάρκετινγκ. Ο κύριος Βασίλης και η κυρία Σοφία μας μιλάνε όπως οι πελάτες της «έξυπνης σόμπας». Και στο τέλος, με το κουστούμι, αλλά πάντα χωρίς γραβάτα, έρχεται ο Περιφερειάρχης να μας μιλήσει από την πλευρά του κατασκευαστή. Δεν χρειάζεται να τηλεφωνήσετε για να αγοράσετε το προϊόν. Κάποια στιγμή θα σας πάρουν εκείνοι.

Κίνημα Αλλαγής, Στους δύο τρίτος χωρεί!

Από τις επιδόσεις του τρίτου κόμματος θα εξαρτηθούν οι αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα για το χρόνο των εκλογών. Από αυτές θα εξαρτηθούν, επίσης, η αυτοδυναμία της ΝΔ και η κυριαρχία στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Το Κίνημα Αλλαγής καθίσταται εκ των πραγμάτων σημαντικός νέος παίκτης μεταξύ των δύο μεγαλύτερων.

Γράφει ο  Γιώργος Καρελιάς, http://www.protagon.gr

Ο Προϋπολογισμός, που θα ψηφιστεί σε λίγες μέρες, (θα) είναι ο πιο ήσυχος της μνημονιακής εποχής. Η περίφημη αξιολόγηση έχει κλείσει, δύσκολα μέτρα δεν υπάρχουν για να ψηφιστούν. Ετσι, δεν υπάρχει ιδιαίτερο άγχος στο κυβερνητικό στρατόπεδο και οι βουλευτές του θα περάσουν τις πιο ήσυχες γιορτές. Η πολιτική ζωή φαίνεται ότι αρχίζει να μπαίνει σε μια περίοδο «κανονικότητας», που θα μπορούσε να θυμίζει το 2014. Μόνο που τότε έπεσε η κυβέρνηση εξαιτίας της (μη) εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ σήμερα τέτοιο εμπόδιο δεν υπάρχει.

Ταυτόχρονα, φαίνεται ότι αρχίζει να ξεκαθαρίζει κάπως και το δημοσκοπικό τοπίο, γεγονός που θα παίξει οπωσδήποτε ρόλο στη συνέχεια, καθώς από αυτό θα εξαρτηθεί η απόφαση που θα πάρει, εκεί προς το καλοκαίρι, ο Αλέξης Τσίπρας σχετικά με την, πρόωρη ή μη, προσφυγή στις κάλπες. Το τοπίο αυτό περιγράφεται ως εξής: η ΝΔ προηγείται σταθερά και με σημαντική διαφορά, ο ΣΥΡΙΖΑ συσπειρώνεται και ανακάμπτει και ένα τρίτο κόμμα, το Κίνημα Αλλαγής (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι κτλ) διεκδικεί να μπει ανάμεσά τους ως υπολογίσιμη σφήνα (περισσότερα εδώ).

Κι ενώ τα δεδομένα για τα δύο μεγαλύτερα κόμματα είναι πάνω κάτω γνωστά, το τρίτο κόμμα είναι ακόμα ο «άγνωστος Χ». Είναι ο κρίσιμος παράγοντας για την οριστική διαμόρφωση του πολιτικού τοπίου, που μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά τα σχέδια των άλλων δύο, αλλά και τον σχηματισμό της μετεκλογικής κυβέρνησης. Μέχρι στιγμής το Κίνημα Αλλαγής καταγράφει σημαντική άνοδο στις δημοσκοπήσεις (κοντά στο 12% στην τελευταία της MRB), αλλά όχι τέτοια που να οδηγεί σε ανατροπή των υφιστάμενων συσχετισμών.

Ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ στον ΣΥΡΙΖΑ ανησυχούν εμφανώς για την εξέλιξη αυτή. Η ανησυχία τους υπήρχε εξαρχής, γι’ αυτό και είχαν επιχειρήσει να απαξιώσουν τη διαδικασία για την εκλογή του αρχηγού του. Απέτυχαν εξαιτίας της μεγάλης συμμετοχής και της ομαλής μετεκλογικής συνέχειας, καθώς φαίνεται ότι τα ηγετικά στελέχη του υπό διαμόρφωση νέου κόμματος έχουν βρει πεδίο συνεννόησης. Ετσι, τώρα ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ έχουν δύο εναλλακτικές. Είτε να επιδιώξουν να το ρυμουλκήσουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ είτε να το απαξιώσουν ως «δεκανίκι του Μητσοτάκη».

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που δεν θέλουν ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ είναι να ισχυροποιηθεί το κόμμα αυτό, ως υπολογίσιμος αυτόνομος παίκτης, στο χώρο της Κεντροαριστεράς, αφού έχουν ως βασικό στόχο να εξακολουθήσει να τον νέμεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Η λέξη «αυτονομία» αποτυπώνει, λοιπόν, αυτό που έχει να κάνει το επόμενο διάστημα το τρίτο κόμμα, αν θέλει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Και εν προκειμένω αυτονομία σημαίνει δύο τινά:

– Σταθερό αντιπολιτευτικό μέτωπο έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτον, επειδή αποδίδει εκλογικά, καθώς τα δύο κόμματα είναι ευθέως ανταγωνιστικά. Η μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από τον πάλαι ποτέ κραταιό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Και, δεύτερον, επειδή οποιαδήποτε άλλη στάση θα διέλυε το νέο κόμμα εις τα εξ ων συνετέθη.

– Εξίσου σταθερή διαφοροποίηση από την ΝΔ. Μόνον έτσι το νέο κόμμα μπορεί να γίνει υποδοχέας των ψηφοφόρων που απομακρύνονται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεδομένου ότι οι ψηφοφόροι αυτοί, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, δεν θα κατευθυνθούν στην κάλπη της ΝΔ, το Κίνημα Αλλαγής αποτελεί δυνητικά το τρίτο κόμμα που θα μπορούσε να τους προελκύσει. Το πώς και το γιατί δεν είναι του παρόντος.

Κάπως έτσι διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό στο τέλος του 2017 και δεν αναμένεται σημαντική διαφοροποίηση τους πρώτους μήνες του 2018, αν η διαφαινόμενη σήμερα οικονομική σταθεροποίηση δεν ανατραπεί από κάτι απρόβλεπτο. Τις επιδόσεις του τρίτου κόμματος θα παρακολουθούν στενά ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ, καθώς από αυτές θα εξαρτηθούν οι αποφάσεις τους για το χρόνο των εκλογών.

Πρώτος στόχος του κ. Τσίπρα είναι να αποτρέψει την αυτοδυναμία της ΝΔ, δεδομένου ότι, με τα σημερινά δεδομένα, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ φαντάζει από απίθανη έως ανέφικτη. Δεύτερος στόχος του είναι να καθηλώσει το Κίνημα Αλλαγής σε χαμηλά ποσοστά. Αν το καταφέρει, θα πετύχει να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ το κυρίαρχο κόμμα στο χώρο της Κεντροαριστεράς και ισχυρός παίκτης στο μετεκλογικό τοπίο.

Είναι, λοιπόν, ολοφάνερο πόσο καθοριστικός μπορεί να αποδειχθεί ο ρόλος του τρίτου κόμματος τόσο στο προεκλογικό μπρα ντε φερ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, Τσίπρα και Μητσοτάκη, όσο και στις μετεκλογικές εξελίξεις.

 

Ο κυβερνητικός στρατός στα ΜΜΕ και η προσπάθεια ελέγχου

Οι  "στρατευμένοι"  της συριζαϊκής ενημέρωσης βγήκαν στο προσκήνιο, 
χωρίς να κρατούν καν τα προσχήματα

Γράφει Ειδικός Συνεργάτης, http://www.tovima.gr/

Πιεζόμενη η κυβέρνηση Τσίπρα αυτοαποκαλύπτεται, φανερώνει όπλα και συμμάχους, εκθέτοντας ιδιαιτέρως τον ευρύτατο προπαγανδιστικό μηχανισμό, τον στρατό των δήθεν ανιδιοτελών φίλων και προθύμων που κατάφεραν να συγκροτήσουν ο κ. Παππάς και η παρέα του στα σχεδόν τρία χρόνια αριστερής διακυβέρνησης. Τις προηγούμενες εβδομάδες και ημέρες, υπό την πίεση του σκανδάλου των όπλων και την αποδοχή των πλειστηριασμών ως βασικού μέτρου για να επιτευχθεί το πολυπόθητο έγκαιρο κλείσιμο της αξιολόγησης, οι «στρατευμένοι» της συριζαϊκής ενημέρωσης βγήκαν στο προσκήνιο ανερυθρίαστα, μην κρατώντας καν τα προσχήματα.

Πολιτικοί, τραπεζίτες, επιχειρηματίες, εκδότες και εφημερίδες της «άλλης πλευράς» βρέθηκαν στο στόχαστρό τους.

Ανεσύρθησαν δικογραφίες και παλαιές υποθέσεις, μοιράστηκαν «χαρτιά», στήθηκαν δημοσιεύματα και βεβαίως έγιναν δηλώσεις μοναδικές, πρωτοφανείς, από τον Πρωθυπουργό τον ίδιο, ακόμη και από τον συνήθως μετριοπαθή αντιπρόεδρο. Ιδιαιτέρως εναντίον των «εχθρών του λαού», στους πρώτους των οποίων κατατάσσονται τα μέσα ενημέρωσης και οι άνθρωποί τους.

Κοινή είναι η πεποίθηση ότι η ενεργοποίηση του κυβερνητικού προπαγανδιστικού στρατού θα ενταθεί στο προσεχές διάστημα, πολύ περισσότερο έπειτα και από το φιάσκο της επίσκεψης Ερντογάν, η οποία αποκάλυψε τα πολλαπλά ελλείμματα και τους κινδύνους που εγκυμονούν πλέον και για τα εθνικά θέματα οι παιδαριώδεις χειρισμοί των μαθητευόμενων μάγων.

Συντονίζεται άλλωστε η προπαγάνδα με τις διαχωριστικές γραμμές που επιχειρεί να υψώσει ο κ. Τσίπρας προκειμένου να συγκρατήσει ψηφοφόρους και να επανοικοδομήσει το διχαστικό «ή εμείς ή αυτοί». Κατά το δόγμα Τσίπρα «εμείς είμαστε με τον λαό και οι άλλοι με τους ολιγάρχες».

Ωστόσο η πράξη άλλα φανερώνει. Ο «στρατός της προπαγάνδας» του Πρωθυπουργού υποστηρίζεται από ολιγάρχες νέας κοπής, από πρόσωπα αμφιλεγόμενα, από οικονομικούς παράγοντες με σκοτεινό παρελθόν και γκρίζο παρόν. Οι συνομιλητές και οι συνδεδεμένοι με τα μέσα ενημέρωσης συνδαιτυμόνες του κ. Παππά δεν είναι οι καλύτεροι. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι οι υπέρμαχοι της «νέας φωνής της αλήθειας» συντονίζονται με τους Ιβάν Σαββίδη και Λαυρέντη Λαυρεντιάδη. Ο υπουργός Αμυνας συνόδεψε τον ρώσο επιχειρηματία στην τελετή ανάληψης του «Εψιλον» και ο υπουργός Επικρατείας συναντάται συχνά-πυκνά με τον κ. Λαυρεντιάδη, συνομιλεί και σχεδιάζει το επικοινωνιακό τοπίο του μέλλοντος μαζί του.

Ο «στρατός προπαγάνδας» πάντως τείνει να γίνει υπολογίσιμος. Εκεί που ο κ. Τσίπρας παραπονιόταν ότι δεν έχει φωνή, τώρα έχει στη διάθεσή του κοντά στα δέκα μέσα ενημέρωσης, τα οποία τον λιβανίζουν συστηματικά, ακόμη και όταν εξόφθαλμα σφάλλει. Είναι τόσο προκλητική η διαχεόμενη προπαγάνδα που στελέχη της αντιπολίτευσης έσπευσαν να κατονομάσουν τους «προθύμους» της κυβερνητικής προπαγάνδας αναφέροντας συγκεκριμένα:

Το «Documento» (του Κώστα Βαξεβάνη που διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Ν. Παππά), τη «Νέα Σελίδα» (του Ηλία Λιβάνη), την «Εφημερίδα των Συντακτών», το «Εθνος» (του Ιβάν Σαββίδη), το «Kontra News» και «Kontra Channel» (του Γιώργου Κουρή) και διαφόρα sites (periodista, al tsantiri, κ.ά.), μη συνυπολογιζομένων της ΕΡΤ και των κομματικών ΜΜΕ, όπως η «Αυγή», το Κόκκινο, το left.gr, αλλά και δεξιά ΜΜΕ, όπως η «Δημοκρατία».

Ο ρόλος του Παππά

Κεντρικό πρόσωπο γύρω από την επιχείρηση δημιουργίας φιλικών ΜΜΕ προς την κυβέρνηση θεωρείται από οικονομικούς παράγοντες και την αντιπολίτευση ο Ν. Παππάς, από τους πιο στενούς συνεργάτες του Αλ. Τσίπρα.

 

Ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής έχει κατηγορηθεί από τη ΝΔ ότι πάντα «ονειρευόταν μια "ειδική" σχέση με τα ΜΜΕ», αλλά και ότι εκδηλώνει τάσεις χειραγώγησης του Τύπου με παρεμβάσεις απροκάλυπτες. 

 

Ο ίδιος έχει καταχωρηθεί ως πρόσωπο εμπιστοσύνης, που αναλαμβάνει ειδικές αποστολές για λογαριασμό του Πρωθυπουργού, και αυτός που συνομιλεί και διαπραγματεύεται με οικονομικούς παράγοντες. Είναι γνωστές η πολυπραγμοσύνη του και η θρασύτητά του.

Στην «καλή» Αθήνα κρυφολένε διάφορα και τελευταία τον βρίσκουν ιδιαιτέρως δραστήριο και κινητικό. Θρυλείται ότι επιζητεί τη ρεβάνς, ότι επιδιώκει μια νίκη στον νέο γύρο των τηλεοπτικών αδειών. Ωστόσο έχει τρωθεί η αξιοπιστία του, καθώς είχε υποσχεθεί στους πάντες τα πάντα και χάθηκε στις πολλές υποσχέσεις του.

Κατά μια εκδοχή, μπροστά στο αδιέξοδο που βρίσκεται και στην αναξιοπιστία που τον περιβάλλει, θέλει να ξαναβάλει στο παιχνίδι των μέσων ενημέρωσης τον κ. Λαυρεντιάδη, ο οποίος έχει εμπειρίες και είχε ασκηθεί στο σπορ της απόκτησης σχημάτων πολιτικής επιρροής στα χρόνια της μεγάλης ευημερίας, στον καιρό των χρηματιστηριακών κόλπων και των μεγάλων επενδύσεων και εξαγορών με ξένα χρήματα.

Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι το τελευταίο διάστημα οι δύο άνδρες έχουν πυκνώσει επαφές με αντικείμενο ακριβώς τη συγκρότηση ζωνών πολιτικής επιρροής, ικανών να στηρίξουν το κυβερνητικό στράτευμα στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Κεντρικοί παράγοντες της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι ενδιαφέρεται να εμπλακεί στα ΜΜΕ με σκοπό να επανέλθει και στο παιχνίδι της οικονομικής εξουσίας.

Ο κ. Λαυρεντιάδης ωστόσο έχει «ανοικτούς λογαριασμούς» με τη Δικαιοσύνη για παλαιότερες υποθέσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορήθηκε από την αντιπολίτευση ότι με τον νόμο 4443/2016 στις αρχές του 2017 απάλλαξε τον κ. Λαυρεντιάδη από το αδίκημα της χειραγώγησης μετοχών της εταιρείας Alapis, που τελέστηκε την περίοδο κατά την οποία ο επιχειρηματίας έχτιζε την οικονομική του αυτοκρατορία.

Είχε προηγηθεί η «φωτογραφική» τροπολογία, που κατέθεσαν τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και αποδέχθηκε ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης, για την απαλλαγή από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο φυσικό αέριο της πρώην Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων, που μεταβιβάστηκε από τον ίδιο στη σύζυγό του.

Ο Λ. Λαυρεντιάδης φέρεται, σύμφωνα πάντα με στελέχη της αντιπολίτευσης, να έχει σταθεί αρωγός ορισμένων ΜΜΕ που συντονίζονται με τη γραμμή ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρα.

Η δεξιά   «Δημοκρατία»

Μία ακόμα χαρακτηριστική περίπτωση είναι η εφημερίδα «Δημοκρατία» που στέκεται φιλικά προς την κυβέρνηση, στηρίζει τον Π. Καμμένο και υπεραμύνεται του καραμανλικού μπλοκ, ιδιαιτέρως του ατυχήσαντος κατά την επίσκεψη Ερντογάν Προέδρου της Δημοκρατίας. Ολοι γνωρίζουν ότι τελεί υπό την επιρροή του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ ΑΕΚ Δημήτρη Μελισσανίδη, ο οποίος σύμφωνα με στελέχη της ΝΔ διατηρεί επαφές με τον Λ. Λαυρεντιάδη.

Πριν από λίγο καιρό, η Μαρέβα Γκραμπόφσκι, σύζυγος του προέδρου της   ΝΔ  Κυριάκου Μητσοτάκη, εκτός από τις κατηγορίες στον Ν. Παππά και στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο, έστειλε εξώδικα στην «Εφημερίδα των Συντακτών», στον Κώστα Βαξεβάνη και στη «Δημοκρατία» για την αναφορά τους ότι είναι συνεργάτης της ο οικονομολόγος Τζον Σφακιανάκης, σύμβουλος του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, το όνομα του οποίου ανέφερε ο Πρωθυπουργός στη Βουλή για την υπόθεση των βλημάτων.

Οπως και να έχει, η κυβέρνηση χτίζει ανερυθρίαστα τη δική της διαπλοκή στα μέσα ενημέρωσης εν μέσω καταγγελιών για τη διαπλοκή των άλλων. Με τη διαφορά ότι πλέον όλοι είναι πονηρεμένοι...

Δήμαρχος Διονύσου, 3 χρόνια δημιουργικό έργο και συνεχίζουμε

Στην ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Διονύσου ο Δήμαρχος  Διονύσης Ζαμάνης έκανε τριετή απολογισμό του έργου της Διοίκησης .

Μεταξύ άλλων, σημείωσε:
«Στόχος μας είναι να χτίσουμε σε οτιδήποτε θετικό παραλάβαμε, να πολλαπλασιάσουμε το αποτέλεσμά του. Αλλά και να διορθώσουμε τα πολλά κακώς κείμενα, νοικοκυρεύοντας το Δήμο.

Είμαι περήφανος που ηγούμαι μιας συλλογικής προσπάθειας στελεχών που διαθέτουν γνώση, εμπειρίες και μεράκι για προσφορά στους πολίτες και στον τόπο μας. Όλοι οι δημότες και οι κάτοικοι του Δήμου αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα και έχουμε κοινά αιτήματα. Και όλοι μας θέλουμε το καλύτερο για τον τόπο στον οποίο ζούμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, ο σημερινός απολογισμός έχει ως γνώμονα τα «θέλω» όλων μας ως δημοτών, τα «θέλω» όλων μας ως κατοίκων».

Όσον αφορά τα έργα τα οποία έχουν γίνει ο Δήμαρχος  ανέφερε ενδεικτικά :

• 3 νέοι παιδικοί σταθμοί (Ροδόπολη, Κρυονέρι, Διόνυσο) και από φέτος όλα τα παιδιά δεκτά στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς
• 2 νέα σχολεία (Δροσιά και Ζάννειο), ετοιμάζεται το 3ο (Άγιο Στέφανο) και έρχονται άλλα δύο σε Διόνυσο και Κρυονέρι
• Υπηρεσία φύλαξης σε όλο τον Δήμο
• 1,5 εκατομμύριο ευρώ όφελος στον Δήμο από αδήλωτα τετραγωνικά των μεγάλων επιχειρήσεων
• Summer camp για τα παιδιά με 2000 συμμετοχές κάθε καλοκαίρι
• Φοιτητικό  λεωφορείο  δωρεάν
• Νέο ΚΑΠΗ στη Δημοτική Ενότητα Διονύσου και επαναλειτουργία  ΚΑΠΗ στη Δημοτική Ενότητα Σταμάτας
• Πλούσιο πρόγραμμα από την «Εστία» για την Τρίτη Ηλικία
• Νέο ΚΕΠ στη Δημοτική Ενότητα Διονύσου
• Ισχυρό δίχτυ Κοινωνικής Προστασίας για τους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη. με ενισχυμένο Κοινωνικό Παντοπωλείο, Δράσεις Χωρίς Μεσάζοντες, Κοινωνική Ιματιοθήκη και πολλές άλλες πρωτοβουλίες.
• Πολιτισμός και Αθλητισμός σε πρώτο πλάνο με δεκάδες εκδηλώσεις και έργα
• Σύντομα 4 νέοι χλοοτάπητες σε ανοιχτά γήπεδα του Δήμου
• Ξύλινο παρκέ στο κλειστό γήπεδο Αγίου Στεφάνου και  ετοιμάζεται ένα ακόμη για το κλειστό γήπεδο Διονύσου
• Προχωράει η κατασκευή του δικτύου αποχέτευσης και ξεκινούν τα μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα

Ειδική αναφορά έκανε ο Δήμαρχος σε συγκεκριμένα ποσά χρηματοδοτήσεων που έχουν εξασφαλισθεί κατόπιν ενεργειών της διοίκησης για έργα το αμέσως επόμενο διάστημα:

Χρηματοδοτήσεις από την Περιφέρεια
• Αντιπλημμυρικό στο Βρυσάκι 6,9 εκατ. ευρώ
• Αντιπλημμυρικό στην Πιπεροπούλου 5 εκατ. ευρώ
• Μελέτη για Ρέμα Διονύσου 1,2 εκατ. ευρώ
• Ασφαλτοστρώσεις 1,2 εκατ. ευρώ
• Παιδικές χαρές 1,2 εκατ. ευρώ Χρηματοδοτήσεις από ΥΜΕΠΕΡΑΑ
• Δίκτυο αποχέτευσης σε Δροσιά και Άνοιξη 9,5 εκατ. ευρώ Κτιριακές Υποδομές
• Λύκειο Διονύσου και Δημοτικό Κρυονερίου 10 εκατ. ευρώ

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά:
«Έχουμε ήδη εξασφαλίσει συνολικά περίπου 35 εκατ. ευρώ για έργα που θα αναβαθμίσουν την ποιότητα ζωής όλων των δημοτών και κατοίκων.  Θα συνεχίσουμε με τους ίδιους και γρηγορότερους ρυθμούς ώστε να προσφέρουμε σε όλους τους δημότες τις καλύτερες δυνατόν υπηρεσίες. Νοικοκύρεμα και πολλή δουλειά για προσφορά στον Δημότη.
Έτσι θα προχωρήσουμε».

Αναλυτικά, ολόκληρος ο Απολογισμός 3ετίας εδώ-   http://dionysos.gr/?q=node/7088

Τα αυτοδιοικητικά αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ στο Δήμο Διονύσου

Στις δημοτικές εκλογές του 2010, τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Διονύσου –με τις ευλογίες της ηγεσίας- αποφάσισαν να στηρίξουν ενεργά -με τη συμμετοχή τους στο ψηφοδέλτιο της  Ενωτικής Πρωτοβουλίας- τον πρώην κοινοτάρχη Κρυονερίου σαν υποψήφιο δήμαρχο του νέου Καλλικρατικού Δήμου Διονύσου.

Για τη συνεισφορά τους στη νίκη αυτού του ψηφοδελτίου ανταμείφθηκαν με θέσεις ευθύνης στη διοίκηση του Δήμου. Η νίκη αυτή αποδείχτηκε  πύρρεια, αφού σχετικά γρήγορα η πλειοψηφία άρχισε να αποσυντίθεται, οπότε και τα στελέχη αυτά σταδιακά έδειξαν να αποστασιοποιούνται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (ανεξαρτητοποήσεις, διαγραφές, παραιτήσεις).

Στις δημοτικές εκλογές του 2014, ενώ συμμετείχαν μέχρι κάποια στιγμή στις συζητήσεις για τη δημιουργία ενός νέου πολυσυλλεκτικού σχήματος, ξαφνικά αποφάσισαν να στήσουν ένα στενά παραταξιακό, καθαρά συριζαϊκό  σχήμα με κάποιους μαϊντανούς ως άλλοθι μιας ανεξάρτητης δήθεν δημοτικής παράταξης.

Το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών ήταν ιδιαίτερα απογοητευτικό, αφού συγκέντρωσαν -ως ΔΑΔΙΟΝ- μόλις ένα  11,5%  και κατετάγησαν προτελευταίοι, την ίδια στιγμή που το κόμμα τους κεντρικά κάλπαζε προς την κυβερνητική εξουσία.

Τα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, απέδειξαν την ανικανότητα τους να αρθρώσουν έναν εναλλακτικό, πειστικό λόγο και να αναδειχτούν σε μια χρήσιμη δύναμη στα δημοτικά πράγματα του Διονύσου. Δεν είναι διόλου τυχαίο που πολλά τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκδηλώνουν με διάφορους τρόπους τη δυσφορία τους για την αναποτελεσματικότητα της εκπροσώπησης της ΔΑΔΙΟΝ από τους δυό εκλεγμένους δημοτικούς της συμβούλους.

Φαίνεται πως αυτήν ακριβώς την αγωνία - δυσφορία απηχεί, εξωτερικεύει το δημόσιο κάλεσμα από τα social media παλαιού αυτοδιοικητικού παράγοντα της περιοχής, που  έχει ενταχθεί σήμερα στο ΣΥΡΙΖΑ- «Όλοι μαζί να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μία νέα, ισχυρή και νικηφόρα δημοτική παράταξη».

Μένει να φανεί στην πράξη κατά πόσο παρόμοιες πρωτοβουλίες μπορούν να διασώσουν πολιτικά και αυτοδιοικητικά –έστω και σε τοπικό επίπεδο, έστω και προσωρινά- ένα κόμμα που βρίσκεται σε αποδρομή και να παρατείνουν για λίγο το Τέλος που πλησιάζει. Εξάλλου, οι σχεδιαζόμενες στο αυτοδιοικητικό τοπίο θεσμικές ρυθμίσεις Σκουρλέτη   –αμφίβολο αν υιοθετηθούν τελικά- μαρτυρούν απλά τον πανικό στην επερχόμενη αποσύνθεση. Και τίποτα παραπάνω.

Διον. Σαββόπουλος, να πάμε μπροστά χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας

Να γίνουμε μοντέρνοι, να πάμε μπροστά, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας, είναι ο συλλογικός πόθος, η δυσκολία μας σε αυτή τη χώρα, τόνισε ο Διονύσης Σαββόπουλος κατά την τελετή αναγόρευσης του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Οι τραγουδοποιοί λαχταρούμε για εκείνη τη στιγμή που όλα γίνονται ένα. Τολμώ να πω ότι η κατακερματισμένη εποχή μας χρειάζεται συνθέτες μάλλον, παρά καθοδηγητές. Το έχει ανάγκη η ψυχή μας. Το κράμα ανατολής και δύσης που πέτυχε π.χ. ο Βασίλης Τσιτσάνης και που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος, δεν το έχει επιτύχει ο πολιτικός μας βίος, με αποτέλεσμα αλλού να μοχθούμε κάθε μέρα και αλλού να είναι η ψυχή μας».

Έκανε ιδιαίτερα μνεία στη δουλειά του Μ.Χατζηδάκη και του Ν.Γκάτσου, που σε κάνει να νοιώθεις ότι είσαι ένας σύγχρονος Έλληνας, του καιρού μας, που διατηρεί όμως την ιδιοπροσωπεία. Γιατί, αυτό ποθούμε όλοι και αυτή είναι η δυσκολία μας σε αυτή τη χώρα. Να γίνουμε μοντέρνοι να πάμε μπροστά, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, έστειλε μηνύματα για το σήμερα, εκφράζοντας τη χαρά του, που ένας παγκοσμίου φήμης τραγουδοποιός, ο Μπομπ Ντύλαν, βραβεύτηκε με το Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας, ενώ σημείωσε και το βάρος αυτής της χειρονομίας στη συγκεκριμένη στιγμή.

Διότι, η παγκοσμιοποίηση, η οικονομική κρίση, η τρομοκρατία, η μετανάστευση, η ανάδυση ημιάγριων πολιτικών κομμάτων, γεμίζουν με φόβο τις ψυχές των ανθρώπων, που μοιραία σε τέτοιες εποχές, στρέφονται στις καταβολές τους, εκεί όπου επικρατεί η ανάγκη επιβίωσης και το σώζων εαυτόν σωθείτω και η βαρβαρότητα. Αλλά και το φως των ραψωδών, ο Όμηρος και οι λυρικοί ποιητές. Αυτό το φως αισθάνεται κι έρχεται να μας δείξει η Σουηδική Ακαδημία, δίνοντας το Νόμπελ σε ένα κορυφαίο τροβαδούρο της εποχής μας.

O Σαββόπουλος ξεκίνησε συγκινημένος την αφήγηση του από τη γέννηση του, μέσα στα «Δεκεμβριανά του 1944», όπου ένας ΕΛΑΣιτης με μια μοτοσικλέτα με καλάθι μετέφερε στο μαιευτήριο την ετοιμόγεννη, κυοφορούσα αυτόν, μητέρα του και στο πώς, ως νήπιο, πριν ακόμη αντιληφθεί το νόημα των λέξεων που άκουγε στο ραδιόφωνο, ένοιωθε τη μουσικότητά τους.

Η μουσική των λέξεων με επισκέφθηκε πριν από τις λέξεις, τότε δεν άκουγα παρά φωνήματα, τη σημασία των οποίων κατάλαβα σιγά - σιγά αργότερα …ποτέ μου δεν έγραψα στίχους χωρίς μουσική, ούτε ξέρω πώς να το κάνω αυτό…. γράφω μουσική και στίχο σχεδόν ταυτόχρονα και μέσα μου προπορεύεται λιγάκι η μουσική και ο ρυθμός… Στη δουλειά μου, οι στίχοι και η μουσική είναι ένα. Και εάν υπάρχει ποίηση σε αυτά που κάνω, αυτά δεν βρίσκονται μόνο στα λόγια, αλλά στο τραγούδι, εν τω συνόλω. 'Ακουγα εντελώς διαφορετικά είδη μουσικής, μόνο που με τα χρόνια, ένας εσωτερικός θα έλεγα κρυφός, τεχνίτης τα σμίλευε, ένωνε τα διάφορα είδη δημιουργώντας ένα αμάγαλμα μια καινούργια μορφή. Ούτε εγώ ο ίδιος πια δεν ξέρω να ξεχωρίσω στα τραγούδια μου, πιο είναι το λαϊκό στοιχείο, ποιό το ελαφρύ, ποιο το έντεχνο, ποιο το παλιό και πιο το νέο.

Στο τραγούδι θέλουμε να απλωθούμε, να ανοίξουμε, να γίνουμε ένα με όλα. Στα αληθινά τραγούδια ο στίχος, η μελωδία, η φωνή και η μπάντα δεν είναι τέσσερα, είναι ένα» είπε ο κ. Σαββόπουλος, εξηγώντας ότι πάνω τους προβάλλονται βαθύτερα υπαρξιακά ζητήματα, η ζωή και ο θάνατος, ο παρελθών και ο μελλοντικός φόβος και όλα αυτά γίνονται ένα.

Στη γιορτή ενώνουμε τα χέρια μας και γυρίζουμε εκεί που ξεκίνησαν όλα. Στο τραγούδι. Αλλά αυτό πρέπει και μπορεί στην εποχή μας να κερδηθεί ξανά μέσα από το δρόμο της προσωπικής ευθύνης και ποτέ μέσα από τα στερεότυπα και τις συνταγές της καταναλωτικής ρουτίνας.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος σημείωσε ότι ήταν η μουσική ιδιοφυία του Μάνου Χατζηδάκη που εισήγαγε ένα πιο «εξατομικευμένο, νεωτερικό» τραγούδι, που «άλλαξε το αυτί μας», το οποίο οδήγησε στο λεγόμενο «έντεχνο, ή εναλλακτικό» και επηρέασε και τον ίδιο, χωρίς όμως αυτό να αποκόβεται από την έννοια της συλλογικότητας, της παράδοσης.

Το τραγούδι είναι συλλογικότητα από την κορυφή ως τα νύχια» είπε ο κ. Σαββόπουλος. Από την άλλη, διευκρίνισε, ότι η ποίηση έχει τη δική της μουσικότητα και είναι δύσκολο να μελοποιηθεί επιτυχημένα, όπως μαζικά επιχειρήθηκε για μια εποχή, γιατί «δεν είναι όλοι Μίκης Θεοδωράκης, ούτε έχουν το χάρισμα του.

'Αλλη είναι η μοναχική περιπέτεια της μουσικής και άλλη της ποίησης. Η κοινή μήτρα από όπου ξεκίνησαν πριν χωρίσουν, έχει πια χαθεί. Της απομένει το τραγούδι, σαν μια διαρκής προφητεία του παρελθόντος, σαν ανάμνηση του μέλλοντος.

Ο συνθέτης υπογράμμισε, ότι και ο ίδιος θα ήθελε να ανήκει στη λεγόμενη Σχολή της Θεσσαλονίκης (Ιωάννου, Πεντζίκης, Χριστιανόπουλος, κ.α.) και αφιέρωσε την ομιλία του στον ποιητή, Νίκο Αλέξη Ασλάνογλου, ενώ έκανε μνεία και στην προσφορά τραγουδοποιών της πόλης (Ζερβουδάκη, Παπάζογλου, Κουγιουμτζή, Μάλαμα, κ.α.). Πρόσθεσε ότι «η Θεσσαλονίκη έχει για πρόσφυγες και για Ρωμιούς και Έλληνες των χαμένων πατρίδων την ίδια σημασία που έχει μια αγαπημένη θεία, όταν χάσουν τη μάνα τους.

Μόνο στο σπίτι της, μπορείς να δεις την ίδια μαγειρική, το ίδιο εικονοστάσι, το σεμέν επάνω στην τηλεόραση…. Κυρίως, αυτή τη γλυκιά μίξη ανατολής και δύσης, έναν παράξενο κοσμοπολιτισμό… δυόμιση χιλιάδες χρόνια στη μόδα πάντα και πάντα παραδοσιακή.

Η Θεσσαλονίκη, όχι, δεν ήταν μια χαμένη Ατλαντίδα, άλλα ένας κόσμος παλλόμενος που με ακολουθεί, αποκαθιστώντας την χαμένη ενότητα του βίου και το σκορποχώρι της ψυχής μου».
«Είναι η πρώτη φορά, που ένας θεσμός ακαδημαϊκός, ένα ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας μας, αναγνωρίζει εμμέσως την τέχνη μας. Χίλια ευχαριστώ από την καρδιά μου.