Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας των 58 στη Δροσιά

Ε

Αποχώρησε από την παράταξη της δημοτικιής αρχής ο κ. Νικ. Πέππας

 

Δημοσιεύτηκε στην  Οδό  Διονύσου-   www.odosdionysou.gr

Στη φιλολογία που είχε κορυφωθεί γύρω από τις προθέσεις του έδωσε τέλος ο Ν. Πέππας  χθες
βράδυ με μια ξεκάθαρη δήλωση: «Έκλεισε ο κύκλος συνεργασίας μου με την
Ενωτική Πρωτοβουλία. Τώρα ένας νέος κύκλος θα ξεκινήσει». Μ’ αυτά τα
λόγια ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών (μέχρι χθες) του Δήμου Διονύσου, στο
πλαίσιο εκπομπής διαδικτυακού ραδιοφωνικού σταθμού, ανακοίνωσε αφενός
μεν την αποχώρησή του από τη δημοτική παράταξη της Διοίκησης και
αφετέρου την πρόθεσή του να παραμείνει  αυτοδιοικητικά ενεργός, πιθανόν θέτοντας υποψηφιότητα για τις περιφερειακές εκλογές.

Ο
κ. Πέππας, επί δυο χρόνια Αντιδήμαρχος Οικονομικών και εν συνεχεία
μέχρι σήμερα Οικονομικής Διαχείρισης, στη δίωρη συνέντευξη που
παραχώρησε στον Ηλ. Λάσκαρη,  μίλησε
για όλους και για όλα, δηλώνοντας πως θα συνεχίσει να παλεύει για την
Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά σε άλλον πλέον πολιτικό στίβο.

Αναφερόμενος
στον τομέα ευθύνης του στον καλλικρατικό Δήμο Διονύσου τόνισε:
«Παρέλαβα επτά δημοτικά και κοινοτικά ταμεία και παραδίδω μια ενιαία,
αξιόπιστη και σύγχρονη Οικονομική Διεύθυνση». Υπενθυμίζουμε πως στη
προχθεσινή συγκέντρωση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ο Δήμαρχος Διονύσου
χρησιμοποίησε την οικονομική ευρωστία του Δήμου σήμερα, για να
τεκμηριώσει την επί τρία χρόνια χρηστή διοίκηση.

Ενώ κλήθηκε να σχολιάσει και τους υποψηφίους- μέχρι σήμερα- Δημάρχους:

*Απόλυτα
συνεπής στις θέσεις της, που απηχούν και κομματικές θέσεις, και χρήσιμη
στα δημοτικά δρώμενα η επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Ζ. Σώκου

*Ίσως
με προβάδισμα, επειδή προέρχεται από τη μεγαλύτερη Δημοτική Κοινότητα,
και νέος με διεισδυτικότητα σ’ αυτή την ηλικιακή κατηγορία, αλλά και
φρέσκος ως ο τελευταίος που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ο Π. Μπιτάκος, από τη Νέα Πνοή για το Διόνυσο, αλλά δεν φτάνουν μόνον αυτά

*Έντιμος, δραστήριος και πολιτικά και επαγγελματικά ο Δ. Ζαμάνης,
επικεφαλής της παράταξης Διόνυσος, Ανοιχτοί Ορίζοντες, που όμως- επειδή
πρώτος μπήκε στην κούρσα της προεκλογικής εκστρατείας- θα πρέπει να
ανατροφοδοτήσει το σχήμα με νέα στελέχη και να αποδείξει πως κακώς
θεωρείται συνεχιστής της παράταξης του Α. Πασιπουλαρίδη

*Με θέσεις που απηχούν τις κεντρικές επιλογές του κόμματος, του οποίου είναι μέλος, ο Γ. Ζυγούνας, επικεφαλής
της Δημοκρατικής Ανατροπής Διονύσου, εγκλωβισμένος εντούτοις στο
δίλημμα μνημόνιο- αντιμνημόνιο, που δε θα τύχει μεγάλης ανταπόκρισης
στην Αυτοδιοίκηση

Σύμφωνα
με όλες τις ενδείξεις, η επίσημη δήλωση αποχώρησης του κ. Πέππα από την
παράταξη της Ε.Π. και τη Διοίκηση του Δήμου είναι πλέον θέμα ωρών. Ήδη
και με αρκετές εβδομάδες μέχρι τις εκλογές, συνεπώς και  απρόσκοπτης
λειτουργίας του Δήμου, θα πρέπει σύντομα να ανακοινωθεί ποιος θα τον
αντικαταστήσει στα καθήκοντά του, ως υπηρεσιακός Αντιδήμαρχος και
Πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου.

Τίτλοι τέλους για τη δημοτική αρχή Διονύσου

 

του  Παναγιώτη Μ. Σταθόπουλου

Συμβούλου  Επικοινωνίας

Πριν λίγο,

μιλώντας στο διαδικτυακό ραδιόφωνο των Βορείων Προαστίων VPradio και στην εκπομπή Εν Θερμώ του Ηλία Λάσκαρη,

ο αντιδήμαρχος Οικονομικών του Δήμου Διονύσου κ. Νίκος Πέππας ανακοίνωσε ότι,

έκλεισε ο κύκλος συνεργασίας του με την Ενωτική Πρωτοβουλία του κ. Καλαφατέλη.

Η νέα «σεισμική» εξέλιξη για τη δημοτική αρχή τρεις μόλις μήνες πριν τις δημοτικές εκλογές, την αποδυναμώνει σοβαρά καθιστώντας ιδιαίτερα προβληματική την ούτως ή άλλως δυσχερή θέση της.

Εδώ και καιρό, πορεύεται μετρώντας τη μια απώλεια μετά την άλλη, χάνοντας εκείνα τα στηρίγματα που της έδωσαν την πρωτιά το 2010. Κι είναι σίγουρο ότι, οι απώλειες θα συνεχιστούν τόσο σε επίπεδο δημοτικών όσο και τοπικών συμβούλων.

Ολοφάνερα, μια αύρα αλλαγής - ανατροπής διαχέεται στο δημοτικό σκηνικό. Οι εξελίξεις μέχρι τις εκλογές προβλέπονται πολλαπλά συναρπαστικές.

Μια νέα εποχή προδιαγράφεται, ικανή να δώσει στην Πόλη την ανάσα προοπτικής που στερείται τα τελευταία χρόνια.

Οι δημιουργικές δυνάμεις έρχονται ορμητικά στο προσκήνιο να αποτινάξουν τη μιζέρια, να οδηγήσουν τον Διόνυσο αύριο σε νέους, Ανοιχτούς Ορίζοντες.

 

Κεραίες κινητής τηλεφωνίας δίπλα σε σχολεία της Δροσιάς & του Κρυονερίου

 

Αναδημοσίευση από-

www.facebook.com  Διόνυσος  Ανοιχτοί Ορίζοντες

 

ΑΝΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΚΕΡΑΙΕΣ
ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ

Αυτός ο τίτλος δεν ισχύει μόνο για την περίπτωση των κεραιών τηλεφωνίας του
Κρυονερίου.

Είναι
γνωστή σε όλους η εγκατάλειψη των κτιριακών εγκαταστάσεων του Δημοτικού
Σχολείου Δροσιάς και η παράνομη μεταφορά του στις ενοικιαζόμενες από το Δήμο
κτηριακές εγκαταστάσεις Καργάκου, στη Σταμάτα.

Το
Δημοτικό Σχολείο Δροσιάς έχει βανδαλιστεί αγρίως και έχει μετατραπεί σε στέκι
διακίνησης ναρκωτικών.

Τα αίτια αυτής της εγκληματικής συμπεριφοράς της Δημοτικής Αρχής έναντι του
Δημοτικού Σχολείου Δροσιάς, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, παρέμεναν συγκεκαλυμμένα,
όθεν και το ερώτημα:

Πως
και γιατί έκλεισαν το Δημοτικό Σχολείο Δροσιάς;

Οι διάφοροι παπαγάλοι-απολογητές της αθλιότητας διέδωσαν ότι αυτό έγινε διότι,
δήθεν-τάχα, το σχολείο χρήζει επιδιορθώσεων.

Από
κοντά, βέβαια, και η κα Λένα Παπαπαναγιώτου της “Συνδιοίκησης”, η οποία, αφού
“τακτοποίησε” τον Άγιο Στέφανο, ήρθε να “περιποιηθεί” και τη Δροσιά,
παπαγαλίζοντας και αυτή, με τη σειρά της, τα ίδια.



Έστω όμως κ’ έτσι, όλο το σκηνικό, με τον τρόπο που στήθηκε, δεν έβγαζε νόημα.

Διότι, αν, πράγματι, επρόκειτο περί ζητήματος επιδιορθώσεων, οι σχετικές
επισκευές μπορούσαν να έχουν γίνει μέσα στη διάρκεια του παρελθόντος θέρους και
το σχολείο να λειτουργήσει κανονικά.

Βέβαια,
γινόταν τότε λόγος, εντελώς αόριστα όμως, και για κάποια “επικίνδυνα καλώδια”,
αλλά κανείς δεν καταλάβαινε περί τίνος πρόκειται.



Κάποια στιγμή αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Ε.Ε.Α.Ε. η κάτωθι ανακοίνωση και
φωτογραφικό υλικό:

«Διαπιστώθηκε
ότι στην οδό ΑΡΓΟΝΑΥΤΩΝ 12, ΔΡΟΣΙΑ, στο Δήμο ΔΙΟΝΥΣΟΥ, στο Νομό ΑΤΤΙΚΗΣ, στην
οροφή τριόροφου κτιρίου ξενοδοχείου υπάρχουν εγκατεστημένες κεραιοδιατάξεις
αναμετάδοσης κινητής τηλεφωνίας της εταιρείας WIND ΕΛΛΑΣ ΑΕΒΕ και άλλου παρόχου
κινητής τηλεφωνίας. Αναλυτικότερα αναφέρεται ότι στην εν λόγω θέση διαπιστώθηκε
η ύπαρξη αγνώστου αριθμού κεραιοδιατάξεων εντός καλυμμένης κατασκευής
ορθογώνιας διατομής ύψους 5 περίπου μέτρων.»

Στην
ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι το κτήριο του Δημοτικού Σχολείου Σχολείου
Δροσιάς ευρίσκεται «σε οριζόντια απόσταση 25 περίπου μέτρων ανατολικά από το
κεραιοσύστημα της εταιρείας WIND ΕΛΛΑΣ ΑΕΒΕ».



Να τα, λοιπόν, και τα “επικίνδυνα καλώδια” σε απόσταση 25 μέτρων από το Δημοτικό
Σχολείο Δροσιάς (!!!).

Από
κάποια στοιχεία που μας τέθηκαν υπ’ όψιν, προκύπτει ότι η εγκατάσταση του
«αγνώστου αριθμού (!!!) κεραιοδιατάξεων» στην ταράτσα του ξενοδοχείου, δίπλα
απ’ το σχολείο, έγινε, σταδιακά και “στα μουλωχτά”, κατά τα έτη 2012-2013.



Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 21-1-2014 ο επικεφαλής της Α.Δ.Κ.
Αβραάμ Πασιπουλαρίδης ερώτησε τον Δήμαρχο κ. Ιωάννη Καλαφατέλη, τα εξής
σχετικά:

«Πληροφορήθηκα
ότι στο Ξενοδοχείο δίπλα από το Δημοτικό Σχολείο Δροσιάς είναι εγκατεστημένες
δύο κεραίες τηλεφωνίας και κυκλοφορεί η φήμη ότι ένεκα αυτού του λόγου κλείσατε
κ. Δήμαρχε παράνομα το Δημοτικό Σχολείο και το μεταφέρατε, επίσης παράνομα,
στις εγκαταστάσεις Καργάκου.



Παρακαλώ να μου γνωρίσετε:

1)
Πως επιτρέψατε την εγκατάσταση των κεραιών αυτών δίπλα από το Δημοτικό Σχολείο
Δροσιάς.

2)
Γιατί το σχολείο ρημάζει και η Δημοτική Αρχή σφυρίζει αδιάφορα;

Ένας στοιχειωδώς σκεπτόμενος άνθρωπος δεν πρέπει να υποθέσει ότι οι πιο πάνω
φήμες είναι βάσιμες;

Και
3) Ποιό είναι το μέλλον που σχεδιάζετε για το σχολείο αυτό;

Προτίθεστε να το λειτουργήσετε με τις δύο κεραίες δίπλα ή να το καταργήσετε
οριστικά και αμετάκλητα;

Μήπως μιά πιό ριζοσπαστική, για να ησυχάσετε με αυτό το σχολείο, λύση, θα ήταν
το απογκρέμισμά του;»

Είτε
αυτά απηυθύνοντο σε δήμαρχο είτε σε ντουβάρι, εν και το αυτό.



Ο κ. Δήμαρχος δε βρήκε ούτε λέξη να αρθρώσει, γεγονός που καθιστά τις υποψίες
ότι το σχολείο έκλεισε λόγω κεραιών από βάσιμες έως και βέβαιες, δεδομένου και
ότι:

Ο
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ, ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ, ΤΥΓΧΑΝΕΙ ΤΟΠΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΔΡΟΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΞΕΛΕΓΗ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΟΥ Κ. ΔΗΜΑΡΧΟΥ.



Μα, θα μπορούσε να πει κανείς, είναι δυνατόν, για οποιονδήποτε λόγο, μία
Δημοτική Αρχή να μεταφέρει το σχολείο και να κάνει τα στραβά μάτια για τις
κεραίες;



Αυτό είναι ένα εύλογο ερώτημα που, όμως, θα μπορούσε να έχει νόημα μόνο υπό την
προϋπόθεση της πρόταξης του δημοσίου συμφέροντος έναντι του μικροκομματικού,
έννοια, όμως, που είναι άγνωστη στον κ. Δήμαρχο και στον “Καλαφατελισμό”,
γενικότερα, όπως τον έχουμε περιγράψει σε προηγούμενη ανάρτησή μας.

Εδώ
έφτασαν στο σημείο να παραδίδουν, ξεδιάντροπα, ακόμα και κοινόχρηστους χώρους
στα ιδιωτικά συμφέροντα μόνο και μόνο «για τα ψηφαλάκια» και θα είχαν πρόβλημα
να κλείσουν το σχολείο;

Οι άνθρωποι, προφανώς, θα εκάθησαν και θα εσκέφθησαν: Μόλις μαθευτεί ότι σε
απόσταση 25 μέτρων
απ’ το σχολείο είναι εγκατεστημένος «άγνωστος αριθμός κεραιοδιατάξεων» θα μας
φάνε ζωντανούς οι γονείς.

Πάνε οι εκλογές, τις χάσαμε.

Και, βέβαια, λόγω “Καλαφατελισμού”, αντί να ενεργήσουν για την άμεση αποξήλωση
του «άγνωστου αριθμού κεραιοδιατάξεων», όπως ήταν φυσιολογικό να πράξει
οποιαδήποτε άλλη “φυσιολογική” Δημαρχία, αντ’ αυτού, προτίμησαν να κλείσουν το
σχολείο και να στείλουν παράνομα τους μικρούς μαθητές στου Καργάκου.



Κε Δήμαρχε, θα απαντήσετε, επί τέλους, στο ερώτημα που σας απευθύνθηκε δημοσίως
από τον επικεφαλής της Α.Δ.Κ. πως και γιατί κλείσατε το Δημοτικό Σχολείο
Δροσιάς;

Διότι
η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός.

Και,
στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι προφανές ότι η σιωπή σημαίνει ομολογία
ενοχής.

Δήλωση του υποψήφιου Δημάρχου Διον. Ζαμάνη για τα Διόδια

 

Πρόκειται για ένα ακόμη
άδικο μέτρο το οποίο καθιστά την καθημερινή μετακίνηση ασύμφορη. Ένα μέτρο που
δεν επιβαρύνει μόνο τον οικογενειακό προϋπολογισμό αλλά στρέφεται εναντίον της
οικονομικής ζωής στο σύνολό της. Και θα πρέπει να εξεταστεί όχι αυτοτελώς αλλά
σε συνδυασμό με τις τιμές των καυσίμων, τα τέλη κυκλοφορίας, τα ασφάλιστρα και
το κόστος συντήρησης των μέσων μεταφοράς.

Οι θιγόμενοι, δηλαδή η
συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων αλλά και όσων δραστηριοποιούνται
επαγγελματικά ή επιχειρηματικά στην περιοχή χωρίς να είναι κάτοικοι ή δημότες,
δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αντιδράσουν. Ιδιαίτερα όταν υπάρχουν πρόσφατες
διαπιστώσεις των αρμοδίων, σύμφωνα με τις οποίες οι πολίτες δεν είναι δυνατόν
να επιβαρυνθούν περισσότερο.

Πολύ φοβάμαι ότι αυτό που
δεν έχει συνυπολογιστεί μεταξύ των συνεπειών εφαρμογής του μέτρου είναι ότι θα
διαθέτουμε ένα πανάκριβο εθνικό οδικό δίκτυο στο οποίο όλοι θα αποφεύγουν να
κυκλοφορήσουν. Τις επιπτώσεις αυτών ακριβώς των επιλογών, στο μέγιστο βαθμό,
είναι βέβαιο ότι θα επωμιστούμε στο δήμο Διονύσου, που ήδη αντιμετωπίζει
σημαντικά προβλήματα.

 Αναφέρομαι ενδεικτικά:

• Στα έντονα κυκλοφοριακά
προβλήματα και τις καθυστερήσεις στο παράπλευρο οδικό δίκτυο της Ε.Ο.

• Στα προβλήματα οδικής
ασφάλειας εξαιτίας της μεγάλης κυκλοφορίας οχημάτων (επιβατικών και φορτηγών)
σε δρόμους που δεν έχουν προδιαγραφές για αυτό το φόρτο.

• Στις δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις, εντός αστικών ουσιαστικά περιοχών,
λόγω της μεγάλης κίνησης που θα υπάρξει στο παράπλευρο οδικό δίκτυο, το οποίο
θα χρησιμοποιούν οι κάτοικοι αλλά και κάθε χρήστης του εθνικού οδικού δικτύου
που θα επιλέξει να αποφύγει την πληρωμή διοδίων. Οι μέσες ταχύτητες θα μειωθούν
και οι ποσότητες των εκπεμπόμενων ρύπων θα εκτοξευθούν στα ύψη με προφανείς
επιδράσεις στην ποιότητα ζωής και την δημόσια υγεία.

Συνοψίζοντας, θέλω να επαναλάβω και να υπογραμμίσω ότι είναι παράλογο, άδικο
και εν τέλει αντι-οικονομικό και αντι-αναπτυξιακό να πληρώνουν οι κάτοικοι
διόδια για τις καθημερινές μετακινήσεις λίγων χιλιομέτρων.

 

Συνεργασία για τον Διόνυσο των Ανοιχτών Οριζόντων

Ιδρυτική Διακήρυξη


Απευθύνουμε πρόσκληση
ισότιμης συνεργασίας στις άλλες αυτοδιοικητικές δυνάμεις που θέλουν μιαν
άλλη πορεία του Δήμου και της Πόλης.
Αλλάζουμε το σήμερα.

Ο Γιάννης Μπουτάρης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση & τη χώρα

 Δημοσιεύθηκε στο-  www.epikairo.grΟ

Παραθέτουμε
την «ιστορική» ομιλία του Γιάννη Μπουτάρη στο επιστημονικό συμπόσιο του Αριστοτέλειου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης  με τίτλο
''Ποια Ελλάδα''.

Να
σας καλωσορίσω και εγώ με της σειρά μου όχι μόνο στη πόλη μας, αλλά και στους
χώρους του Δημαρχείου. Όπως πολύ σωστά σκέφτηκαν οι διοργανωτές του
συνεδρίου, για να διατυπώσει κανείς προτάσεις για μια καλύτερη Ελλάδα, πρέπει
να προσεγγίσει πρώτα τα αίτια της κατάστασης που βιώνουμε. Η ανάλυση αυτή
εμπεριέχει τόσο απλές όσο και σύνθετες μεταβλητές...

Οι αιτίες της ελληνικής κρίσης δεν είναι τόσο απλές. Ίσως γιατί η κρίση δεν
είναι μόνο ελληνική, αλλά ενός μοντέλου ανάπτυξης που εφαρμόστηκε σε αρκετές
ανεπτυγμένες χώρες. Οι ρίζες της παρακμής του ακουμπούν στο σύστημα ασύδοτου
δανεισμού που τροφοδοτήθηκε κατά τη μετάβαση από τα έθνη-κράτη σε μία ατελώς
διεθνοποιημένη πραγματικότητα. Και μπορεί προσωπικά το «διεθνοποιημένη» να μην
με ενοχλεί, έχει όμως αποδειχθεί πως η έλλειψη οποιωνδήποτε ρυθμιστικών
μηχανισμών στην οικονομία οδηγεί σε ακραίες κοινωνικές ανισότητες. Αν
στην αχαλίνωτη χρηματοδότηση της παραγωγής με δανεικά προσθέσουμε και την
πρόχειρη οικοδόμηση της Ευρωζώνης, ακουμπάμε το σύνθετο υπόβαθρο της
οικονομικής κρίσης πολλών ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Οι
αιτίες της ελληνικής «ιδιομορφίας» από την άλλη, είναι μάλλον απλές. Παρότι το
«ανήκομεν εις την Δύσιν» ειπώθηκε εδώ και χρόνια, η οργάνωση του ελληνικού
κράτους δεν στηρίχθηκε σε ορθολογικές αρχές κατά τα πρότυπα της Δύσης, αλλά
προσαρμόστηκε σε πελατειακές ανάγκες κατά τα πρότυπα της «καθ'ημάς ανατολής». Μπορεί
η ανάμειξη πολιτισμικών καταβολών και αξιών να είναι κάτι θετικό, αλλά η
οικοδόμηση του κράτους πρέπει να ακολουθήσει συγκεκριμένες αρχές και πρότυπα.
Σε τελική ανάλυση, αυτό θα διευκολύνει την ίδια μας τη ζωή.

Παρότι
τη δεκαετία του '90, με την ίδρυση του ΑΣΕΠ, ξεκίνησε η στελέχωση του κρατικού
μηχανισμού με αξιοκρατικά κριτήρια, η ορθολογική διαδικασία δεν άγγιξε τις
υφιστάμενες δομές του κράτους. Ούτε περιγραφή θέσης εργασίας, ούτε
στοχοθέτηση, ούτε σωστή αξιολόγηση υπάρχει για το προσωπικό και τις υπηρεσίες
του δημόσιου τομέα... Άλλες ευρωπαϊκές χώρες, εδώ και πολλές δεκαετίες,
εφαρμόζουν αυτονόητες διαδικασίες εύρυθμης διοίκησης, ενώ εμείς ανάγουμε την
ανικανότητά του κράτους μας σε χαριτωμένη ελληνική ιδιορρυθμία. Έχουμε
καταφέρει να μην ανήκουμε στις χώρες με την κλασσική αλλά αξιόπιστη
«Βεμπεριανού τύπου» κεντρική γραφειοκρατία ούτε, όμως, και σε αυτές με την
αγγλοσαξονικής έμπνευσης «Νέα Δημόσια Διοίκηση».

Όσο
δεν ήμασταν μέλη μιας ανταγωνιστικής ομάδας χωρών που προσπαθεί να λειτουργήσει
με κοινούς κανόνες και νόμισμα, φαίνεται πως είχαμε το περιθώριο να ανεχόμαστε
το φαύλο κύκλο ρουσφετιού-κακών υπηρεσιών. Τώρα, όμως, είναι θέμα επιβίωσης να
καταφέρουμε να φτιάξουμε έναν αξιόπιστο μηχανισμό διοίκησης που να
λειτουργεί ανεξάρτητα από πολιτικές διεργασίες και σκοπιμότητες.

Αυτό, εξάλλου, προσπαθήσαμε να κάνουμε και σε μια
μικρογραφία του κράτους που είναι ο Δήμος Θεσσαλονίκης. Με τον καινούργιο Οργανισμό
Λειτουργίας θεσπίσαμε θέσεις Γενικών Διευθυντών που, σε συνεργασία με τον
Γενικό Γραμματέα, ανέλαβαν τον συντονισμό και τη διοίκηση των υπηρεσιών του
Δήμου. Απάλλαξαν, δηλαδή, τα αιρετά στελέχη του Δήμου από το καθημερινό
μικρο-μάνατζμεντ των υπηρεσιών, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αφοσιωθούν στον
πολιτικό σχεδιασμό. Ταυτόχρονα, διασφαλίστηκε έτσι η διοικητική συνέχεια, αλλά
και ο διαρκής και συνεχής εμπλουτισμός των υπηρεσιακών στελεχών με νέες
δεξιότητες και ικανότητες, ώστε να εξυπηρετούν τις νέες ανάγκες που διαρκώς
ανακύπτουν.

Την
πορεία αυτονόμησης διαδικασιών από το πολιτικό «καπέλωμα» πρέπει να την
ακολουθήσουμε επειγόντως σε όλο το φάσμα του κρίσιμου τομέα της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι Δήμαρχοι είναι στοιχημένοι πίσω από
κόμματα, όταν προσπαθούν να προασπίσουν τα συμφέροντα των τοπικών κοινωνιών. Δηλαδή
τα σκουπίδια πρέπει να τα μαζεύει αλλιώς ένας δεξιός και αλλιώς ένας αριστερός
δήμαρχος, ή πρέπει να κάνει αλλιώς τις αναπλάσεις και τις παιδικές χαρές;
Έχουμε επανειλημμένα προτείνει να ομαδοποιούνται για τη διεκδίκηση των αιτημάτων
τους οι πόλεις με βάση τα τοπικά χαρακτηριστικά τους και όχι την κομματική
προτίμηση των Δημάρχων τους.

Σ'
αυτή τη λογική της ριζικής μεταρρύθμισης του κράτους θέλω να τονίσω ότι δεν
είμαστε μόνοι μας. Υπάρχει ελπίδα. Στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης η
«Πρωτοβουλία των 5 Δημάρχων» που δημιουργήσαμε έχει βαθιά μεταρρυθμιστικά
χαρακτηριστικά. Ευελπιστούμε ότι με αυτά θα «μπολιαστούν» κάποια στιγμή όλοι οι
ελληνικοί Δήμοι και θα καταφεύγουν στο σύνολό τους στην επίκληση ορθολογικών
και όχι κομματικών επιχειρημάτων για να κάνουν τη δουλειά τους καλύτερα.

Κάτι
ανάλογο, όμως, χρειάζεται να συμβεί και στην κεντρική διοίκηση. Και εκεί δεν
είμαι τόσο αισιόδοξος. Οι πολιτικοί, είτε επειδή δεν ξέρουν ή δεν μπορούν είτε
για δικούς τους κοντόφθαλμους λόγους, καθυστερούν τη διαδικασία εκσυγχρονισμού
και εκλογίκευσης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Στρέφουν έτσι την προσοχή
του κόσμου σε επουσιώδη ζητήματα, υποθηκεύοντας το μέλλον της χώρας.

Τα όρια ανοχής, όμως, των πολιτών εξαντλούνται και τα περιθώρια για τη χώρα
στενεύουν. Πολλοί συνάνθρωποί μας ζουν σε συνθήκες ένδειας και πάρα πολλοί
κινδυνεύουν να χάσουν και τα λίγα που έχουν. Όμως, για να επιτευχθεί η
πολυπόθητη ανάπτυξη, χρειάζεται μια στοιχειωδώς οργανωμένη δημόσια διοίκηση που
θα διευκολύνει εγχώριες και διεθνείς, μεγάλες και μικρές επενδύσεις. Ποιος
μικρός ή μεγάλος επιχειρηματίας θα επενδύσει στην Ελλάδα, όταν το ασύντακτο και
ανοργάνωτο κράτος τού ζητάει κάθε μέρα να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας;

Η
οικονομική ανάπτυξη κάποια στιγμή θα έρθει. Αν και οι εξελίξεις μας κάνουν να
το ξεχνούμε, δεν υπήρξε ποτέ καμία χώρα που να έχει μόνο ύφεση. Για να υπάρξει,
όμως, διατηρήσιμη και υγιής ανάπτυξη, χρειάζεται και ένας λειτουργικός κρατικός
μηχανισμός που θα κάνει πιο πρόσφορες τις συνθήκες παραγωγής και επένδυσης.

Ότι απομένουν συγκεκριμένες δράσεις, αλλά και πολλά αλλά να γίνουν για να
οργανωθεί καλύτερα ο δημόσιος τομέας είναι γνωστό. Το ότι δεν έχουμε
στοιχειωδώς οργανωμένο κράτος το γνωρίζουν στην Ελλάδα και τα μικρά παιδάκια.
Προς έκπληξή μας,

τελευταία
μάθαμε ότι δεν το γνώριζαν οι χώρες τις ΕΕ όταν μας δάνειζαν αφειδώς. Ας
πρόσεχαν, ήταν δουλειά τους να γνωρίζουν καλύτερα. Χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω
τις δικές μας ευθύνες, το συνεχές μαστίγωμα της Ελλάδας, που προς έκπληξή μου
δεν προέρχεται μόνο από τον Ευρωπαϊκό κίτρινο τύπο, επιχειρεί να παρουσιάσει
τους Έλληνες ως άξιους της μοίρας τους και ως εκ γενετής τεμπέληδες.

Εκτός
από διαστροφή της βασικής γνώσης των κοινωνικών επιστημών, εκτός από ηθικό
ατόπημα που τσουβαλιάζει τόσους και τόσους ανθρώπους που υποφέρουν, αλλά δεν
φταίνε σε τίποτα, η συλλογιστική αυτή αγνοεί και τα πραγματικά στοιχεία. Οι
Έλληνες έχουν καλύτερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο μόρφωση, έχουν δουλέψει και
έχουν πετύχει κάτω από αντίξοες συνθήκες στο παρελθόν τεράστια επιτεύγματα. Να
θυμίσω εδώ ότι για δεκαετίες η χώρα είχε τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στη Δύση
(μαζί με την Ιαπωνία), χωρίς ταυτόχρονα να καταφεύγει σε υπέρογκο δανεισμό.
Επίσης, το στερεότυπο του επιτυχημένου στο εξωτερικό Έλληνα δεν είναι χωρίς
βάση. Εάν σταδιακά η οργάνωση του κράτους στην Ελλάδα βοηθήσει στη δημιουργία
ενός στοιχειωδώς σταθερού και προβλέψιμου περιβάλλοντος, οι Έλληνες θα
προκόψουν και η Ελλάδα θα ανθίσει και πάλι.

Στην
κατεύθυνση αυτή, βέβαια, πρέπει να συνδράμουν λίγο περισσότερο και οι πολιτικοί
μας. Οι πολίτες, παρότι, σε μεγάλο βαθμό, καλά καταρτισμένοι και μορφωμένοι,
λόγω της απουσίας αξιόπιστων ελεγκτικών μηχανισμών, έχουν εθιστεί στην
ασυδοσία. Πρέπει, λοιπόν, να σταματήσει ο λαϊκισμός του «νταντέματος» των
πολιτών από τους επαγγελματίες πολιτικούς, και να τους υπενθυμίζουν και
εκείνοι από την πλευρά τους ότι εκτός από δικαιώματα έχουν και υποχρεώσεις.

Δεν
αναφέρομαι, βέβαια, στα φορολογικά υποζύγια, τα οποία, δυστυχώς στην Ελλάδα,
παραμένουν λίγο-πολύ τα ίδια στο πλαίσιο του γενικού πληθυσμού. Η κατάρτιση
μιας χάρτας υποχρεώσεων είναι απαραίτητη για ανθρώπους που έχουν συνηθίσει να
τα περιμένουν όλα από το κράτος. Εκτός από τα δικαιώματά τους, οι πολίτες
είναι απαραίτητο να γνωρίζουν τις βασικές υποχρεώσεις τους προς τη χώρα, το
περιβάλλον και τους συμπολίτες. Τη χάρτα αυτή εμείς την καταρτίζουμε στο
επίπεδο του Δήμου και σύντομα θα είμαστε σε θέση να την παρουσιάσουμε, αλλά
πρέπει το ίδιο να γίνει και σε επίπεδο χώρας.

Αν
οι βασικές αυτές υποχρεώσεις όλων μας προς την ίδια την ελληνική κοινωνία
γίνουν γνωστές και επικοινωνηθούν σωστά, ίσως τα πράγματα να βελτιωθούν με
γρηγορότερο ρυθμό από ότι συμβαίνει σήμερα με τις μεταρρυθμίσεις του κράτους.
Ίσως έτσι να αποκτήσει διαφορετικό νόημα και η έννοια του καλού Έλληνα. Να
μην νοείται, δηλαδή, ως καλός Έλληνας μόνο αυτός που βγάζει τη σημαία στο
μπαλκόνι του, αλλά και αυτός που βοηθάει τον διπλανό του, που καθαρίζει το χώρο
μπροστά από το μαγαζί του, που οδηγεί σωστά και δε βάζει σε κίνδυνο το
συμπολίτη του... Η αυθόρμητη ταύτισή μας με το έθνος είναι καλή, αλλά δεν
αρκεί. Πρέπει να αποκτήσει θεσμικό και συμπεριφορικό υπόβαθρο. Για μια καλύτερη
χώρα με καλύτερους πολίτες.